wyszukaj w artykułach
Wydarzenia i nowości Materiały Fundamenty Podłogi i stropy Ściany zewnętrzne Ściany wewnętrzne Dachy płaskie Dachy skośne Docieplenia Akustyka Renowacja Maszyny i narzędzia Hydroizolacje Technologie Termoizolacje Domy energooszczędne Proekolog. budowanie Instrukcje Poradnik Dylematy TV izolacjeForum szkół GUS o budownictwieRzeczoznawcy Ciekawe linki Targi Wydawnictwa Konkursy, szkolenia Kontakt
 
 
< powrót do strony głównej  
   

Prawidłowo ocieplone poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła

Ciepły dom kojarzy się przede wszystkim z dobrze ocieplonymi ścianami. Tymczasem ogrzane w domu powietrze unosi się do góry, dlatego zdecydowanie ważniejsze jest dobre ocieplenie dachu lub stropodachu nad ostatnią ogrzewaną kondygnacją. Ocieplenie domu od góry jest nie tylko bardziej racjonalne (najmniej kosztuje i przynosi największe efekty), ale zwykle jest też najłatwiejsze do wykonania (także w istniejącym domu).

 - Prawidłowo ocieplone  poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła
Rys. 1. Jeden ze sposobów ocieplenia dachu z poddaszem użytkowym.
 - Prawidłowo ocieplone  poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła
Rys. 2. Różne sposoby wentylacji ocieplonego dachu.

Ogólne wytyczne projektowania poddaszy

Przyjęto, że pomieszczenia zlokalizowane w poziomie poddasza użytkowego przeznaczone na stały pobyt ludzi muszą spełniać m.in. następujące warunki:
– minimalna średnia wysokość od podłogi do sufitu w świetle pomieszczenia 2,2 m (dla mieszkań ze skosami dachu),
– odpowiednie oświetlenie,
– stała temperatura od +16°C do +25°C, z zachowaniem energooszczędności,
– zachowanie wymaganej izolacji akustycznej i odporności ogniowej konstrukcji.
Spełnienie tych wymagań jest możliwe dzięki stosowaniu odpowiedniego materiału termoizolacyjnego najwyższej jakości oraz przy prawidłowym projektowaniu i starannym wykonawstwie.

Zjawiska cieplne i wilgotnościowe w przegrodach budowlanych są bowiem ściśle ze sobą powiązane. Dlatego też poprawnie kształtując strukturę przegrody poddasza użytkowego, musimy uwzględnić ochronę cieplną, jak i zjawiska związane z obecnością pary wodnej w powietrzu. Ocieplenie elementów poddasza projektujemy tak, aby uzyskać ciągłość ze scianami zewnętrznymi, oraz w ten sposób by kolejne warstwy przegrody, poczynając od wewnętrznej do zewnętrznej strony, miały malejący opór dyfuzyjny; para przenikająca przez kolejne warstwy o malejącym oporze, odparuje w takiej samej ilości, w jakiej napłynie. Tym sposobem zapobiegniemy wykraplaniu się pary, czyli kondensacji w warstwie izolacyjnej. Jeżeli nie ma możliwości takiego dobrania dalszych (zewnętrznych w stosunku do ocieplenia) warstw przegrody, żeby ich opór był mniejszy lub przynajmniej równy oporowi, np. warstwy z wełny mineralnej, konieczne jest stosowanie szczeliny wentylacyjnej. Należy pamiętać, że opór dyfuzyjny wspomnianej wełny mineralnej jest bardzo mały. Praktycznie oznacza to, że wełna mineralna jest w pełni paroprzepuszczalna.
Sposób ocieplania zależy od tego, jak przykryty jest dom, a także od tego, co znajduje się na najwyższej kondygnacji: mieszkanie czy strych. Minimalna grubość warstwy ocieplającej to 18÷20 cm.

 - Prawidłowo ocieplone  poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła
Rys. 3. Ocieplony dach z folią wysokoparoprzepuszczalną, ułożoną bezpośrednio na izolacji.

Stropodach niewentylowany

W nowych domach rzadko projektuje się teraz niewentylowane stropodachy, czyli stropy pełniące jednocześnie funkcję dachu. W takich stropodachach ocieplenie ułożone jest bezpośrednio na stropie i przykryte – bez żadnej szczeliny wentylacyjnej – pokryciem przeciwwilgociowym np. papą na lepiku. Takie stropodachy wykonywano w latach sześćdziesiątych na popularnych „kostkach”, z ociepleniem z żużla, czyli materiału dziś będącego w słusznej pogardzie, choćby przez swą kłopotliwość. Stropodachy te są przede wszystkim za zimne. Można je docieplać specjalnymi płytami styropianowymi, ale lepiej jest usunąć całą warstwę żużla i wykonać nowy stropodach wentylowany.

Tablica 1. Rodzaje pokrycia dachowego oraz sufitu dla stropów nad poddaszem wg rys. 5, uwzględnione w analizie porównawczej

Numer rozwiązania Rodzaj pokrycia dachowego Rodzaj sufitu
1
Dachówka zakładkowa cementowa
d = 0,008 (m)
l = 1,10 [W/(mK)]
Tynk cementowy
d = 0,020 (m)
l = 1,00 [W/(mK)]
2
Płyty faliste bitumiczne
d = 0,0015 (m)
l = 0,20 [W/(mK)]
Tynk cementowo-wapienny
d = 0,020 (m)
l = 0,82 [W/(mK)]
3
Dachówka holenderska ceramiczna
d = 0,013 (m)
l = 1,05 [W/(mK)]
Tynk wapienny
d = 0,020 (m)
l = 0,70 [W/(mK)]
4
Dachówka karpiówka ceramiczna podwójnie
d = 0,022 (m)
l = 1,05 [W/(mK)]
Tynk gipsowy
d = 0,020 (m)
l = 0,52 [W/(mK)]

Stropodach wentylowany

Jeśli dom jest przykryty stropodachem wentylowanym – czyli takim, w którym warstwa pokrycia dachowego oddzielona jest wentylowaną szczeliną powietrzną od izolacji termicznej leżącej na stropie lub podsufitce – to najwygodniej ocieplić go luźnym włóknem celulozowym lub granulatem z wełny albo styropianu. Materiały te są łatwe do ułożenia wewnątrz konstrukcji stropodachu zarówno wtedy, gdy składa się ona z żelbetowych płyt, jak i wtedy, gdy wykonana jest z drewnianych kratownic. Stropodachy wentylowane można oczywiście także ocieplać wełną mineralną i szklaną w płytach lub matach oraz płytami styropianu. Stropodachy nowe i istniejące ociepla się w podobny sposób.

 - Prawidłowo ocieplone  poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła
Rys. 4. Sposób mocowania termoizolacji od spodu krokwi i wykonanie tynku na płytach termoizolacyjnych: 1 – krokiew dachowa 10×20 cm, 2 – deskowanie ażurowe gr. 1,9 cm, 3 – płyty izolacji termicznej o grubościach wg tabl., 4 – gwóźdź z podkładką ażurową z PVC, 5 – stalowa lub polietylenowa siatka podtynkowa, 6 – tynk dwuwarstwowy gr. ok. 2,0 cm.

Dach nad strychem, czyli poddaszem nieużytkowym

Jeśli dom jest przykryty wysokim dachem, a przestrzeń pod nim nie jest wykorzystywana na cele mieszkalne, to izolację cieplną można ułożyć bezpośrednio na stropie ostatniej kondygnacji. Kiedyś tę część budynku ocieplano ciężką i słabo izolującą polepą wykonaną z mieszaniny gliny i sieczki. Obecnie stosuje się luźne materiały ocieplające – granulaty z wełny lub styropianu – bądź włókna celulozowe oraz izolacje w postaci płyt: styropian, miękkie płyty pilśniowe lub wełnę mineralną i szklaną, a także miękkie maty z włókna szklanego.
Jeśli chcemy wykorzystać poddasze choćby częściowo jako strych, to miękkie materiały izolacyjne można ułożyć w skrzyniach z desek, a na nich – w miejscach, gdzie będzie to potrzebne, lub na całym poddaszu – położyć pełną lub ażurową podłogę z desek lub płyt wiórowych. Jeśli do ocieplenia stropu poddasza użyjemy twardszego styropianu (minimum odmiany FS 20), to możemy zrezygnować z wykonywania drewnianych skrzyń i bezpośrednio na styropianie ułożyć gładź cementową jako warstwę podłogową.

 - Prawidłowo ocieplone  poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła
Rys. 5. Przekrój podłużny i poprzeczny przez stropodach szczelinowy poddasza mieszkalnego z termoizolacją pod krokwiami: 1 – pokrycie dachowe (dachówka karpiówka), 2 – łaty dachowe 4×5 cm, 3 – szczelina powietrzna górna (wentylowana), 4 – izolacja wiatroszczelna i wodoszczelna, 5 – deskowanie gr. 1,9 cm na krokwiach, 6 – łaty, listwy dystansowe gr. 4,9 cm, 7 – krokwie dachowe 10×20 cm, 8 – dolna szczelina powietrzna, 9 – termoizolacja sztywna, 10 – podsufitka, tynk na siatce podtynkowej gr. 2 cm.

Dach nad poddaszem mieszkalnym

W domu z poddaszem użytkowym ocieplenie umieszcza się w połaciach dachu (rys. 1). Najczęściej używa się do tego celu wełny mineralnej lub szklanej. Bywa również używany styropian; niektórzy producenci oferują do tego celu specjalnie nacięte płyty, które łatwo jest wmontować od spodu między krokwiami. Czasem inwestorzy próbują łączyć w ociepleniu różne materiały, na przykład warstwę wełny i warstwę styropianu. Nie jest to błędem, pod warunkiem, że od strony wnętrza ułożymy płyty styropianowe – jako mniej przepuszczalne dla pary wodnej. Nigdy jednak odwrotnie! Najważniejsze dla skuteczności i trwałości ocieplenia (a także trwałości dachu) jest osłonięcie wełny od strony wnętrza paroizolacją oraz wytworzenie szczeliny wentylacyjnej pomiędzy ociepleniem i pokryciem dachowym (rys. 2). W celu zabezpieczenia dachu przed wywiewaniem ciepła, warto przykryć izolację od góry wysokoparoprzepuszczalną folią lub włókniną (rys. 3).

Ocieplone stropodachy poddaszy mieszkalnych

Stropy poddaszy są wielowarstwową przegrodą, dla której konstrukcję wsporczą stanowią krokwie o symetrycznym dużym kącie nachylenia do poziomu. Każdy stropodach stromy zbudowany jest z zewnętrznej warstwy pokrycia dachu, izolacji wiatroszczelnej, wentylowanej szczeliny powietrznej izolacji termicznej, paroizolacji w pomieszczeniach wilgotnych oraz warstwy wewnętrznej – podsufitki.
Montaż ocieplenia do konstrukcji wsporczej może być realizowany w ten sposób, że termoizolacja jest ułożona na krokwiach, między krokwiami lub mocowana do krokwi od dołu. Podczas budowania stropodachów istotne jest dobranie właściwych wymiarów szczeliny wentylowanej stropodachu, właściwych wymiarów otworu wlotu i wylotu powietrza ze szczeliny w kalenicy w celu uzyskania optymalnych walorów termoizolacyjnych dachu oraz odprowadzenia pary wodnej ze szczeliny dyfundującej z wnętrza budynku do szczeliny w warunkach klimatycznych roku.

Dach ocieplony od spodu krokwi znajduje między innymi zastosowanie w przypadku małej wysokości krokwi dachowych, gdy wymagana grubość termoizolacji nie pozwala na umieszczenie ocieplenia między krokwiami. Zaletą tego rozwiązania jest możliwość ocieplenia więźby dachowej podczas adaptacji strychu dla celów mieszkalnych; istnieje tu możliwość prowadzenia prac bez względu na warunki atmosferyczne oraz bez potrzeby demontażu dotychczasowego pokrycia dachu. Rozwiązanie to daje możliwość wykonania ciągłej, jednorodnej warstwy izolacji termicznej.

 - Prawidłowo ocieplone  poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła
 - Prawidłowo ocieplone  poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła
Rys. 6. Fragment przekroju o dużym kącie nachylenia poddasza mieszkalnego ocieplonego płytą wiórowo-cementową (suprema). Widoczne są duże straty ciepła przenikającego przez źle ocieplony stropodach: 1 – tynk wewnętrzny sufitowy, 2 – płyty suprema, 3 – krokiew dachowa, 4 – deskowanie na krokwiach, 5 – wiatroizolacja, 6 – łata dystansowa, 7 – łaty dachowe, 8 – dachówka zakładkowa.
Rys. 7. Małe przenikanie ciepła (schemat uproszczony) przez dobrze ocieploną przegrodę pochyłą poddasza. Ocieplenie z płyt z wełny mineralnej o gr. 15 cm znajduje się między krokwiami: 1 – tynk wewnętrzny sufitowy, 2 – płyty suprema, 3 – ocieplenie z płyt z wełny mineralnej, 4 – krokiew dachowa, 5 – deskowanie na krokwiach, 6 – wiatroizolacja, 7 – łata dystansowa, 8 – łaty dachowe, 9 – dachówka zakładkowa.
 - Prawidłowo ocieplone  poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła
 - Prawidłowo ocieplone  poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła
Rys. 8. Źle ocieplony strop strychowy, który słabo ogranicza wypływ ciepła do zimnej przestrzeni poddasza: 1 – tynk sufitowy, 2 – płyta stropowa żelbetowa, 3 – ocieplenie z płyt suprema gr. 5 cm, 4 – wylewka cementowa. Rys. 9. Właściwie ocieplony strop strychowy o grubej warstwie izolacji termicznej znacznie zmniejsza wypływ ciepła do zimnej przestrzeni poddasza: 1 – tynk sufitowy, 2 – płyta stropowa żelbetowa, 3 – ocieplenie z twardej płyty z wełny mineralnej, 4 – wylewka z trocinobetonu.

Płyty termoizolacyjne można mocować za pomocą długich gwoździ z podkładkami ażurowymi z tworzywa sztucznego bezpośrednio od spodu krokwi. Płyty te muszą się charakteryzować małym współczynnikiem przewodzenia ciepła, odpowiednią wytrzymałością oraz sztywnością w celu przeniesienia ciężaru własnego i podsufitki. Często mocuje się je w kilku warstwach aż do uzyskania wymaganej grubości termoizolacji, z równoczesnym przesunięciem styków kolejnych warstw o połowę szerokości płyty. Jako ocieplenie stosuje się następujące materiały: płyty z trzciny pospolitej, płyty styropianowe, płyty wiórowo-cementowe, płyty pilśniowe porowate, płyty z włókien poliestrowych, płyty styropianowe samogasnące, płyty ze sztywnej pianki poliuretanowej, np. PSW-460/A. Na warstwy wykończeniowe lub na podsufitkę poddasza mieszkalnego można zastosować deskowanie szczelne lub płyty gipsowo-kartonowe, tzw. płyty suchego tynku.
Mimo wielu zalet płyt gipsowo-kartonowych stanowią one „zimną warstwę” i nie posiadają właściwości akumulacji ciepła. Wady tej nie mają tynki, głównie wapienne i cementowo-wapienne, które gromadzą ciepło i przez to znacznie polepszają mikroklimat wnętrza. Sposób wykonania tynku na płytach termoizolacyjnych przedstawia rys. 4.

Po przybiciu termoizolacji do krokwi dachowych za pomocą długich gwoździ z podkładkami przykleja się do tych płyt siatkę z włókna szklanego lub cienką siatkę metalową. Ze względu na małą odporność niektórych termoizolacji na czynniki chemiczne, np. styropianu, zaleca się użycie kleju stosowanego w systemach dociepleń budynków, i po takim przygotowaniu podłoża wykonuje się na nim tynk dwuwarstwowy jak na rys. 4. Do obliczeń potrzebnych grubości ocieplenia przyjęto konstrukcję stropodachu przedstawiona na rys. 5.

Między pokryciem dachowym, opartym na łatach równoległych do okapu, a deskowaniem grub. 1,9 cm, na krokwiach dachowych występuje szczelina wentylowana dzięki łatom (kontrłatom) prostopadłym do okapu, przybijanym poprzez deskowanie do krokwi od góry. Dodatkowo na deskowaniu pełnym na krokwiach występuje tzw. wiatroizolacja, która tworzy drugą płaszczyznę odwodnienia dachu, wykonaną z papy izolacyjnej lub z papy podkładowej, lepiej jednak zastosować tzw. folię zbrojoną paroprzepuszczalną i równocześnie wodoszczelną. Konstrukcję wsporczą stanowią krokwie belkowe o przekroju 10×20 cm, o rozstawie 80 cm. Materiał izolacyjny w postaci płyt półsztywnych i sztywnych jest mocowany od dołu krokwi na deskowaniu ażurowym. Poszczególne typy termoizolacji uszeregowane wg wartości współczynnika przewodzenia ciepła zestawiono w tablicach 2 i 3, natomiast przyjęte warianty pokrycia dachowego i podsufitki dla stropodachu znajdują się w tablicy 1. W tablicach 2 i 3 zestawiono minimalne grubości izolacji termicznych dmin (cm) dla stropodachów wg rys. 5., dla których wartość współczynnika przenikania ciepła U = 0,300 [W/(m2K)].

Wypływ ciepła na zewnątrz przez źle ocieploną przegrodę pochyłą poddasza mieszkalnego przedstawia rys. 6, natomiast przegroda z odpowiednim ociepleniem znajduje się na rys. 7. Właściwości termoizolacyjne przegród charakteryzuje współczynnik przenikania ciepła oznaczany literą U. Współczynnik ten określa ilość ciepła przepływającego przez 1 m2 przegrody w czasie 1 godziny, gdy różnica temperatur powietrza po jednej i drugiej stronie tej przegrody wynosi 1 stopień. Maksymalne wartości współczynnika przenikania ciepła dla ścian, stropów i stropodachów podane są w Dz.U. RP nr 15/1999 r. poz. 140 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a sposób obliczeń podano w normie PN-EN ISO 6946+A1:1999 „Elementy budowlane i części budynku. Opór cieplny i współczynnik przenikania ciepła. Sposób obliczeń”.

 - Prawidłowo ocieplone  poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła
Rys. 10. Przekrój ocieplenia poddasza użytkowego.

Na rys. 8. pokazano przepływ ciepła przez zimny strop strychowy nie ocieplony, wykonany jako płyta żelbetowa o małym oporze cieplnym. Właściwie ocieplony strop o odpowiednio grubej warstwie izolacji termicznej znacznie zmniejsza przepływ ciepła i jego ucieczkę do przestrzeni zimnego poddasza (rys. 9.).

Grubość warstwy termoizolacyjnej

Grubość izolacji cieplnej, np. z wełny mineralnej należy przyjmować w zależności od zastosowanych warstw przekroju przegrody (sufitu, połaci dachowej, stropu i ścianek) oraz taką, by poddasze było energooszczędne.
Współczynnik przenikania ciepła U = 1/(R+0,1) (dawniej ko) musi spełniać warunek:
U+DU+DU0 £ kmax = 0,30 (W/m2K) (obliczanie wg PN-EN ISO 6946)
Praktycznie uwzględniając dodatki DU+DU0 = 0,10 (na poprawki oraz mostki cieplne) minimalna grubość ocieplenia, np. wełną mineralną wynosi 20 cm, dając współczynnik U = 0,19 (W/m2K).
Biorąc pod uwagę:
– energooszczędność (wskaźnik E < E0),
– warunki normowe i wykonawstwo w krajach anglosaskich i skandynawskich,
– praktyczną konieczność uwzględnienia np. okien połaciowych oraz wentylacji,
– w niedalekiej przyszłości bardzo prawdopodobne zaostrzenie warunków dla budynków energooszczędnych,
– stały wzrost cen nośników energii, zaleca się zwiększenie grubości ocieplenia min. o 2–5 cm w stosunku do obecnych wymogów ustawowych. Stąd też należy przyjąć łączną grubość ocieplenia z płyt izolacyjnych:
– dla l = 0,034 równą 22 cm,
– dla l = 0,037 równą 25 cm.
– Współczynnik przenikania ciepła U = 0,15 (W/m2K)

 - Prawidłowo ocieplone  poddasze oznacza dużą oszczędność ciepła
Rys. 11. Ocieplenie poddasza.

Wiatroizolacja, wentylacja konstrukcji i paroizolacja

W poddaszu użytkowym zawilgoceniom kondensacyjnym można zapobiegać poprzez:
– umożliwienie swobodnego przenikania i odpływu pary wodnej poprzez membranę lub zwentylowaną szczelinę, oraz jednoczesne,
– zastosowanie nad pomieszczeniami wilgotnymi paroizolacji, która ograniczy przenikanie (dyfuzję) pary wodnej przez elementy przegrody, kierując jej nadmiar do kratki wentylacyjnej.

Dla pokryć dachowych nieszczelnych dla pary (sama dachówka, blacha fałdowa) należy stosować wiatroizolację, która od strony zewnętrznej nie przepuszcza powietrza i wody. Zabezpiecza tym samym przed niepożądanymi skutkami schładzania ocieplenia i ewentualnych przecieków pokrycia, zaś od strony wewnętrznej odpowiednio dobrana wiatroizolacja to w pełni paroprzepuszczalna membrana (powyżej 1100 g pary wodnej na 1 m2/24 h).
Stąd też dogodne przewietrzanie konstrukcji dachowej zapewnia ułożenie wiatroizolacji bezpośrednio na ociepleniu i mocowaniu jej do górnej powierzchni krokwi przez przybicie listwy o grubości 2–2,5 cm, czyli kontrłaty (rys. 10).

W przypadku pokrycia szczelnego dla pary (papa na deskowaniu lub folia wiatroizolacyjna wstępnego krycia) bezwzględnie wymagane jest wykonanie skutecznej wentylacji więźby dachowej. Taka wentylacja to min. 2–4 cm szczelina pod deskowaniem lub folią wstępnego krycia z otworami wlotu i wylotu powietrza odpowiednio:
– pod okapem i w kalenicy dachu,
– pod okapem i w ścianach szczytowych powyżej jętki lub kleszczy w pobliżu kalenicy.

Tablica 2. Minimalne grubości termoizolacji dmin (cm) dla stropów nad poddaszem wg rys. 5. z niewentylowaną warstwą powietrza między krokwiami

Materiał izolacji termicznej
l
[W/(mK)]
Minimalna grubość ocieplenia dmin (cm)
Rodzaj pokrycia dachowego i sufitu wg tab. 1
1 2 3 4
Płyty z trzciny 0,100 27,6 27,5 27,5 27,3
Płyty z włókien poliestrowych 0,600 16,5 16,5 16,5 16,4
Płyty styropianowe PI 2W oraz PI 3W z jedną i z dwiema okładzinami wiórowo-cementowymi 0,043 11,9 11,8 11,8 11,7
Płyty twarde z wełny mineralnej 0,040 11,0 11,0 11,0 10,9
Płyty z pianki poliuretanowej 0,025 6,9 6,9 6,9 6,8

Tablica 3. Minimalne grubości termoizolacji dmin (cm) dla stropów nad poddaszem wg rys. 5. z wentylowaną warstwą powietrza między krokwiami

Materiał izolacji termicznej
l
[W/(mK)]
Minimalna grubość ocieplenia dmin (cm)
Rodzaj pokrycia dachowego i sufitu wg tab. 1
1 2 3 4
Płyty z trzciny 0,100 31,5 31,5 31,4 31,4
Płyty z włókien poliestrowych 0,600 18,9 18,9 18,9 18,8
Płyty styropianowe PI 2W oraz PI 3W z jedną i z dwiema okładzinami wiórowo-cementowymi 0,043 13,6 13,5 13,5 13,4
Płyty twarde z wełny mineralnej 0,040 12,6 12,6 12,6 12,5
Płyty z pianki poliuretanowej 0,025 7,9 7,9 7,9 7,8

Wentylację połaci (powierzchnie wlotu i wylotu) należy dobierać tak, aby prędkość przepływu powietrza była niewielka i wynosiła około 0,2 m/sek.
W bardzo gorące dni, gdy występuje znikomy ruch powietrza (bardzo mała różnica ciśnień), 2–4 cm szczelina wentylacyjna może stanowić dodatkową izolację cieplną jako pustka powietrzna, poprawiając komfort mieszkania na poddaszu użytkowym w lecie.
Paroizolację zawsze montujemy w pomieszczeniach średnio wilgotnych (kuchnie, łazienki, natryski, WC) oraz gdy ciśnienie pary w pomieszczeniu przekracza 13 hPa. Należy stosować (paroizolację) jako folię PE (polietylenową) o min. grubości 0,20 mm. Paroizolacji nie montujemy w pomieszczeniach suchych (sypialnie, korytarze itp.) poddasza użytkowego, bo dzięki pełnej paroprzepuszczalności wełny mineralnej i sprawnej wentylacji więźby przez stosowanie membrany następuje swobodny odpływ pary wodnej z tych pomieszczeń.

Wytyczne użytkowe

Dla zapewnienia ciągłości termoizolacji ze ścianami zewnętrznymi wełnę mineralną należy układać wg rys. 11. jako warstwę główną:
A – na skrajnych połaciach dachowych, poczynając od stropu (za murłatą) oraz na suficie poddasza, najczęściej w przestrzeni pomiędzy jętkami lub kleszczami,
B – pomiędzy jętkami w suficie poddasza, a następnie na obu skośnych połaciach dachowych, ściankach i stropie oddzielających przestrzeń nieprzełazową.

Dla zminimalizowania ucieczki ciepła przez krokiew zaleca się poza warstwą główną układanie dodatkowo wełny mineralnej w przestrzeni rusztu pod mocowanie okładziny wewnętrznej.
Listwy rusztu montuje się prostopadle do krokwi w rozstawie co 40 lub 60 cm.
Do rusztu mocuje się w miarę potrzeby paroizolację, a następnie okładziny, np. płyty gipsowo-kartonowe, boazerię itp.

Mgr inż. Jadwiga Ambicka
Mgr inż. Witold Ambicki
Politechnika Częstochowska

WARSTWY – DACHY i ŚIANY 4'2001

 
 
do góry

 

 
 
        Kontakt